"Bezien wij echter, alvorens bij de dorpelingen stil te staan, het reeds genoemde kerkje nog eens waarin ik 's winters voor de grote meisjes catechiseer en 's zondags geregeld eenmaal preek (evenals ik ook iedere zondag in de kerk van het andere dorpje optreed). Er staat een dik tufstenen torentje bij met (op Friese wijze) een gewoon pannen dak. (.....) Binnen in het kerkje was niets bijzonder te zien. Als er ooit gedenktekenen van een vroegere eredienst of van een aanzienlijk geslacht te vinden waren, dan had men die schoon opgeruimd. (....) hier niets dat hoger opklom dan tot de jongste vertimmering, een vijfentwintig jaar geleden. Merkwaardig was de verf der banken, die nog altoos na die tijd bleef afgeven, maar hoegenaamd niets dat verder vermelding verdient.
De plaats waar het orgel had kunnen worden aangebracht, was een galerij, gezegd 'kraak', waarop nooit iemand zat, behalve een lid van een commissie uit de kerkeraad van een vacante gemeente die mij kwam 'horen', maar welk een lid zich met groot gestommel verwijderde, toen ik als nazang geen psalm opgaf.

F. HaverSchmidt 'Mijn eerste gemeente' 1881.